Ik heb ruim 12 jaar gewerkt in diverse Procurement functies, in de profit- en not-for-profit sector en bij diverse overheidsinstellingen. Daarbij heb ik ervaren dat een organisatie krijgt wat het verdient. Andersgezegd: je krijgt wat bij je past.

Wanneer je weinig ruimte laat aan de markt om expertise toe te passen, krijg je een partij die doet wat je zegt en zich niet verantwoordelijk voelt voor het resultaat. Logisch, zou je zeggen. Toch betreft het merendeel van de aanbestedingen/tenders nog steeds voorgeschreven oplossingen of een voorgeschreven prestatieniveau. En concurreert het merendeel van de leveranciers enkel op prijs in plaats van prijs-prestatie.

Het gevolg is dat de meeste aandacht tijdens de uitvoering van de opdracht uitgaat naar het managen van financiële prestaties en bijbehorende discussies met de klant over meerwerk in plaats van risicominimalisatie binnen het project en het leveren van prestaties. Dit maakt dat expertise in sectoren wordt uitgehold en bedrijven steeds meer omzet nodig hebben om het bedrijf draaiende te houden. Een vicieuze cirkel.

Van praten en dirigeren naar observeren en afstemmen.

Sinds 2011 leer ik MT’s, bid- en projectteams van organisaties om expertise te identificeren en optimaliseren. Doordat ze ‘praten, voorkauwen en forceren’ leren vervangen door ‘observeren, luisteren en afstemmen’. En door ze te helpen een omgeving te creëren waarin iedereen zichtbaar kan presteren. Zodat ze meer tenders winnen, minder discussies met de klant hebben tijdens de contractuitvoering, prestaties zichtbaar verbeterd worden en de winstmarge stijgt.

Waarom doe ik dit? Het werken volgens de ‘Best Value’ aanpak vermindert complexiteit en stress en faciliteert prestatieverbetering: zowel zakelijk als privé. Wie wil dat nou niet?